Van “nee” naar groen licht

Mijn eerste reactie op het voorstel van een maagverkleining was resoluut: nee. Ik dacht: je gaat toch niet in een gezond lichaam snijden? Ik zag een maagverkleining vooral als iets voor gewicht — niet als iets wat bij míjn diabetes zou passen.

Toch ging ik zelf lezen. Over minder insuline, betere suikerwaarden, minder risico op hart- en vaatziekten. Twee weken later belde ik terug. Toen begon het echte traject: een dag in het ziekenhuis met psycholoog, bariatrieverpleegkundige en diëtist. Alle drie moesten akkoord geven. Ik kreeg meteen groen licht.

Daarna volgden een videogesprek, negentien keer sporten onder begeleiding, een eiwitrijk dieet met zes eetmomenten, gesprekken over bypass versus sleeve, en twee weken een streng dieet vóór de operatie. Ik was blij dat het zover was. En spannend. Vooral: wat zou dit met mijn diabetes doen?

Het hele verhaal — inclusief Ozempic, Victoza en die specialist die mijn leven veranderde — lees je doorlopend op één pagina.